onlinejaffna.com

#online_jaffna #onlinejaffna

Tuesday, February 5, 2019

மிக சிறிய வயது ஞாபகங்கள் எல்லாம் அழிந்து கொண்டு வருகிறது . வயது போகிறது என்று நினைக்கிறேன்

  admin       Tuesday, February 5, 2019


முற்றாக அழிந்து விட முதல் சில ஞாபகங்களை எழுதிவிடலாம் என்று இருக்கிறேன் 

அப்போ எனக்கு ஏழு , எட்டு வயதிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன் . எங்கட ஊர் ஒரு கிராமம் . 

நான் படித்து கொண்டிருந்த பள்ளிக்கூடத்துக்கும் எங்கட ஊருக்கும் இடையிலான இடைவெளி கிட்டத்தட்ட நாலைஞ்சு கிலோ மீட்டர் தூரம் கொண்டது .

எந்த வித பொது போக்குவரத்து வசதியும் இல்லாத அந்த வீதிகளில் அப்படியே நடந்து தான் செல்வோம் பள்ளிக்கூடத்துக்கு . ஊரில் உள்ள எல்லோரும் சேர்ந்து கதைத்து கொண்டே நடந்து செல்வோம் 

எங்கட ஊரில் நாலைஞ்சு பேர் லொறி வைத்திருந்தார்கள் . அவர்கள் சில நேரம் அதால் போவார்கள் . அப்படி போகும் போது எங்களை கண்டால் ஏத்தி கொண்டு செல்வார்கள் 

அந்த நேரங்கள் இந்தியன் ஆர்மி கட்டுப்பாடு இருந்த காலப்பகுதி . இந்தியன் ஆர்மியின் கெடுபிடிகள் எங்கட பகுதிகளில் மிக குறைவாக இருந்தன . 

ஆனாலும் எப்பவாவது இருந்திட்டு வருவார்கள் . வீடுகள் செக் பண்ணுவார்கள் . அவர்கள் வாகனங்களோடயே ஒரு எல்ப் வாகனமும் வரும் . அதில் தமிழ் பெடியள் தான் வருவாங்க . எங்கட ஊரில் உள்ள இளம் பெடியளை எல்லாம் லைனில் விட்டுட்டு அப்படியே எல்லோரையும் செக் பண்ணுவார்கள் . அதை செய்வது இந்த எல்ப் வாகனத்தில் வரும் தமிழ் பெடியள் தான் 

அதனால் எல்ப் வாகனத்தை கண்டால் எங்கட ஊர் இளைஞர்களுக்கு பயம் . இப்படியான காலத்தில் தான் ஒரு நாள் பள்ளிக்கூடம் முடிந்து வீடு திரும்பி கொண்டிருந்தேன் 

பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்து வரும் போது எங்கட ஊருக்குள் நுழைய முதல் ஒரு சந்தி வரும் . அந்த சந்தியை நெருங்கி கொண்டிருந்தேன் 

அந்த சந்தியை அண்மித்த போது ஒரு நீல கலர் எல்ப் வாகனம் நின்றிருந்தது . அதில் பின்னுக்கு நின்ற பெடியலை பார்த்த உடனே புரிந்தது யார் அவர்கள் என்று . 

அந்த வாகனத்தில் இருந்து ஒரு வயதான அம்மா வை கீழே இறக்கினார்கள் . அவரின் கண் கட்டப்பட்டு இருந்தது . அவரின் கண் கட்டை அவிழ்த்தனர் . பின்னர் நடந்து போக சொன்னார்கள் 

அந்த அம்மா அழுது கொண்டிருந்தார் . தயங்கினார் . போடி என்று ஒருத்தன் பிடிச்சு தள்ளினான் .

அந்த அம்மாக்கு புரிந்திருந்தது என்ன நடக்க போகுது என்பது . அதனால் தான் தயங்கி தயங்கி நின்றுந்தார் என்று நினைக்கிறன் .

அனால் அந்த வயதில் எனக்கு எதுவமே புரியல . வேடிக்கை பார்ப்பது போன்ற உணர்வில் பார்த்து கொண்டிருந்தேன் . 

அந்த அம்மா அழுது கொண்டே நடந்து போனார் . அப்போ அவாவை தள்ளி விட்ட அதே ஆள் ஒரு துவக்கை எடுத்து சுட்டான் . அந்த அம்மா கீழே விழுந்தார் . பிடாரியால் இரத்தம் ஒழுகி கொண்டிருந்தது 

இதை பார்த்த உடனேயே நான் வீடு நோக்கி ஓடிட்டேன் .பயமா வேற ஏதேனும் உணர்வா என்று தெரியல . 

வீட்ட போன உடனேயே அம்மாவிடம் கேட்டேன் . யாரம்மா அவங்க ஏன் இப்படி செய்றாங்க ? என்று 

" அவங்க இந்தியன் ஆர்மோயோட சேர்ந்து இருக்கிற எங்கட தமிழ் பெடியள் தான் . ஈபிஆர்எல்எவ் என்று ஒரு இயக்கம் . புலிகளுக்கு சாப்பாடு கொடுத்தார் என்று சொல்லி அந்த அம்மாவை சுட்டு கொன்று விட்டார்கள் " என்று கூறினார் 

இப்படி தான் எனக்கு ஈபிஆர்எல்எவ் என்று ஒரு இயக்கம் இருந்தது அறிமுகமாகியது 

#ஞாபகங்கள்_தொடரும்

முள்ளாசாந்தன்
கலிபோர்னியா
5.2.2019
logoblog

Thanks for reading மிக சிறிய வயது ஞாபகங்கள் எல்லாம் அழிந்து கொண்டு வருகிறது . வயது போகிறது என்று நினைக்கிறேன்

Previous
« Prev Post